“Ya anasını satıyım hep bana böyle oluyor şöyle oluyor” tarzında gelip dert yanan insanlara kısaca; “şartlara bok atmak yok” diye çıkışırım hep.

Bir de şu var; insan daraldığı anda şartlara bok atınca, attığı boka inanıp iyice depresif bir tavır takınıyor ve işler içinden çıkılamaz bir hale geliyor.

Eeee ne oldu? Civar sitelerden eğlenmeye geliyorlar artur’a. Gelmeyin diyen yok. Kapıda para veriyosunuz giriş bileti alıyosunuz tesislerimizden faydalanıyosunuz. Buraya kadar herşey normal.
Son 2 yada 3 senedir bir grup var. Aslında siteye girişleri yasak. Ama içeride tanıdıkları olduğu için giriyorlar. Disko’ya girmeleri de yasak. Ama çok ciddi alkol tükettikleri ve ciddi paralar harcadıkları içn alınıyorlar. “tatildeydim” yazımda bahsettiğim birisi fenere yada galatasaray’a küfüretmiş hatırlamıyorum hangisi. Aynı arkadaş…

Duyduğum kadarıyla; sene başında bir arkadaşımıza kafayı takmışlar. Her gördükleri yerde saldırmışlar. Korkudan İstanbul’a dönmüş. Sezon bitti, bunlar gitmiştir diye bikaç gün kafa dinlemeye gelmiş o arkadaşımız. Meğer gitmemişler… Kavga çıkar. Fakat bu sefer saldıran grup kişi olarak az, hedef grup fazla. Sonu malum… 2 gün sonra intikam almaya geliyorlar.

Ben sininin altında ki basket sahasında oturuyordum. 60-70cm lik bir satır gördüm havada uçuşuyo. Camlar kırılıyo… Masalar uçuşuyo… Her tarafta bağırışlar çağırışlar… Biri bağırıyo motordan pompalı tüfeği alın diye. O anda ne oluyosa oluyo jandarmanın sirenini gören saldırgan grup kaçıyo… Ardından aranıyo taranıyo saldırgan grup bulunuyo. Sonuç ne? Elde var 0 kocaman bi 0!!!

Geriye kalan görüntüler arasında kızgın Artur sakinleri jandarma’ya derdini anlatmaya çalışıyo. Biz burada böyle şeyler yaşamak istemiyoruz diye.

Valla yazarken tedirgin oldum. O saldırgan grupdan biri kazara bu yazıya denk gelir; banada saldırırlarsa diye…

Yanınıza almanız gerekenler basit. Gerçekten iyi bir traş takımı, “beyaz” iç çamaşırları, siyah çoraplar. Bahriye’de beyaz iç çamaşırı, siyah çorap giyiliyor. Nivea el kremi . Gereken herşeyi orada veriyorlar. Diğerleri kantinlerde çok uygun fiyata satılıyor.

2006 kasım da teslim oldum. O zamanlar Alay’ın komutanı Deniz Kurmay Kıdemli Albay Sualp KESER idi. Hala o mu bilemem. Kendisi hayran olduğum birisi. Sürekli yapmaya çalıştığı tek şey; askerler nasıl daha rahat edebilir. Gerçekten..
Onlarca şikayet kutusu koydurmuş heryere. Anahtarları da sadece onda. Her sabah bir bir kendisi açıyor, okuyor ve gerekenleri yapıyor.
Bikaç arkadaşımı koşarak bi yere giderken durdurur. Bizimkiler fırça yiyeceklerini zannederler. 10-15 günlük askerler daha. Hayatlarında hiç Albay görmemişler ki.
Komutanımızın dediği tek cümle “oğlum niye koşarak gidiyorsunuz? düşerseniz kolunuz bacağınız kırılırsa ben ailenize ne hesap vereceğim?”
Bu kadar iyi bir komutanı olan bir acemi birliği… Gidenlerin içi rahat olsun. Sanırım acemi birliği yapılacak en iyi yer İskenderun.

ilk bomba jandarmadan fırça yemem oldu. bizim grupdan biri komutanımızın önünden geçerken ayağını arabanın camından çıkartmış. sırf biz değil; ailemiz de terbiyesizmiş ve ailelerimize terbiye öğretecekmiş. o lafı yediğim an tepem attı. baya bi sürtüştük. bayaa bi. kendileri uyuşturucu madde kullanan gençlerle uğraşmak yerine ayağını camdan çıkartıp gezenler, yüksek sesle müzik dinleyenlerle uğraştığı için artur gençleri olarak her gördüğümüz yerde laf yetiştirdik, tartıştık, atıştık. son gecemdede sağolsun bizim grupdan bir arkadaşa müzik sesi kısık olmasına rağmen yüksek sesle müzik dinlemekten 62ytl yi geçiriverdi. helali hoş olsun. ses açık olsa içim yanmıycak. sadece “siz 2 volvo kullanan gençsiniz. size kafayı taktım. açığınızı yakaladığım an seve seve uğraşacağım” lafı nın arkasına ceza yemiş olmak koydu. olaydan yarım saat sonra müziği harbiden açık bir gencin yanına gittiler, sesi kısmak yerine paşanın evini gösterdi ve jandarma uzaklaştı… neyse o son gece; artur disko’da birisi galatasaraya küfür ettiği için 60-70 kişi birbirine girdi. ben elimde bira geçmeye çalışırken bir bakmışım ki kavganın ortasında kalmışım. nasıl kaçtığımı hatırlamıyorum. oturduğumuz yere döndüğümde kimseyi bulamadım. herkes koşuşturuyo. panik atak olan bir arkadaşım; birinin kafasında şişe kırıldığını görünce bayılmış. nefes alamıyor. yüzüne su çarpıyorlar ayıltmaya çalışıyorlar yok… o kalabalıkda kucağımızda kız diskodan çıkmaya çalışıyoruz. kalabalık yol vermek yerine ne olduğunu soruyo. sanane be adam! arabaya atlıyo ve sağlık ocağına koşturuyoruz. biraz oksijen, sakinlik ve 2-3 saat istirahat arkadaşım kendine geliyo. bu arada jandarma’nın “girseydik de bizde mi dayak yeseydik” lafı kulağımda çınladı bütün gece. bırakın millet birbirinin kafasında bira şişesi kırsın dimi? kan görenler fenalaşsın. güzel başlayan gece kötü bitsin…

neyse;
burhaniye merkez de 46 derece sıcaklık ölçtüm çekerken 45e düştü ama

not: termometre sağlam

babamla bu senenin bomba diyaloğu; bizim garajın yokuşuna beton döktürüp yokuşu yumuşatması. o beton döktürmezse bende garajın önüne park ederim

şeytan sofrasına gittim..

çanakkaleye gittim..

oradan gelibolu vs. geçtim gezdim tozdum.

asos’a gittim..

ve bol bol karabaşımla oynadım

veee malesef döndüm sanırım en eğlendiğim tatildi. ve sanırım üzülerek ayrıldım